Surrealisme Kunstbeweging

Gigino Falconi, 1933 | Surrealistische schilder

Pin
Send
Share
Send
Send




Gigino Falconi werd geboren in Giulianova (Teramo, Italië) en begon te schilderen toen hij zestien jaar oud was, tegelijkertijd studeerde hij aan het Technisch Instituut voor Accountants en haalde hij een diploma in 1952. Daarna studeerde hij af aan de kunstacademie van Pescara in 1954. Het jaar daarop won hij de stoelontwerpen competitie en begon les te geven op een middelbare school in Giulianova, een activiteit die hij in 1975 verliet om zich volledig aan de schilderkunst te wijden. Zijn eerste solotentoonstelling was in de Gallery Il Polittico van Teramo in 1961.


Later nam hij deel aan vele andere tentoonstellingen in Italië en het buitenland op erkende galerijen en prestigieuze openbare instellingen. Zijn werken bevinden zich in prominente collecties van openbare en privé-musea. Deze werkmethode volgt een beeldcyclus die in de loop der jaren op de volgende manier is verdeeld:
  • 1954-1956 - Hij begon een figuratief universum gekoppeld aan de thema's van zijn eigen land, in relatie tot de canons van de hedendaagse informele kunst.
  • 1957-1962 - Hij creëerde een reeks landschappen beïnvloed door een zeer persoonlijke interpretatie van de barok.
  • 1963-1965 - Hij realiseerde zich "documenti", De eerste belangrijke cyclus van grootschalige werken, gemaakt in gemengde technische, schildercomposities en tekstuele afbeeldingen. In dezelfde jaren voerde de kunstenaar een onderzoek uit naar een surrealistische ruimte die is bezaaid met geesten, vaak met elementen die zijn gesuggereerd door de lezingen van Edgar Allan Poe.
  • 1966-1968 - “Ik bedoel”. Een zorgvuldige studie van de Renaissance tot de barok hielp hem bij deze analyse. Hij besteedde bijzondere aandacht aan Piero della Francesca, Caravaggio, Ribera en Rembrandt.
  • 1969-1975 - Hij ontwikkelde een reeks werken die gericht waren op het huidige surrealisme en fotografisch nieuws, met een meer gedetailleerde figuratie en bewijs van vervreemding.
  • 1976-1979 - Hij is opnieuw begonnen om beelden te schilderen, met onderwerpen die zijn geïnspireerd door de angst van het bestaan. Twee groepen schilderijen voorgesteld door het fascisme en het verhaal van het Amerikaanse echtpaar Julius en Ethel Rosenberg zijn bijzonder belangrijk.
  • 1980-1985 - Hij werkte intensief aan schilderijen die zich concentreerden op het poëtische mysterie van binnenruimten en de desoriënterende suggesties van spiegels. Er is een duidelijke verwijzing naar de omgeving van de Art Nouveau die altijd in een klimaat van stilzwijgende en wachtende momenten wordt geplaatst.
  • 1986-1988 - Hij realiseerde zich "Alcyone", Een belangrijke reeks schilderijen over het leven en werken van Gabriele d'Annunzio gemaakt voor de vijftigste verjaardag van de dood van de dichter.
  • 1989-1994 - Hij schilderde een serie "Nudi"En"concerti silenziosi", Gelegen in merenlandschappen.
  • 1995-1999 - Hij creëerde een intense reeks heilige schilderijen. Het eerste schilderij is de "Aankondiging"In 1995. Hij besefte dit voor het VII eeuwfeest van het Heilige Huis van Loreto, een museum waarin het werk werd getoond. Daarna werkte hij voor de kerk van Sant'Andrea in Pescara. Hij werkte twee jaar op een grootschalig drieluik (270 x 660 cm), in opdracht van de Oblaten van Maria Onbevlekte Ontvangenis ter herdenking van de heiliging van hun stichter, St. Eugene de Mazenod.
  • 2000-2002 - Gigino creëerde de cyclus genaamd "Le Ossessioni", Volledig toegewijd aan het mysterie van het vrouwelijke universum.
  • 2002-2005 - Hij schilderde de cyclus "Il mito della Fenice”.
  • 2006-2009 - Hij ontwikkelde meer en meer belangstelling voor de natuur, aangetrokken door de mysterieuze fascinatie en het mystieke licht van de natuur. Hij schilderde een groep schilderijen van meerlandschap en mariene landschappen.
  • 2011-2012 - Hij realiseerde de cyclus "Ragazze per sempre"Geïnspireerd door de romantische omgeving van Parijs aan het einde van de negentiende eeuw. Hij schilderde een groep werken over "Huurling liefde", Een vrouwelijke komedie met veel scènes van één existentieel spel. Deze cyclus werd ook gepresenteerd in de Besharat Galerie di Barbizon in Parijs en later met een grote groep werken die het "Suite Falconi”.































, br /> Gigino Falconi nasce a Giulianova (Teramo) inizia a dipingere a sedici anni, frequentando contemporaneamente l'Istituto Tecnico per ragionieri, dove si diploma nel 1952. Nel 1954 ottiene la maturità presso il Liceo Artistico di Pescara.L'anno successivo, vincitore di concorso per la Cattedra di Disegno, neem aan dat ik op de hoogte ben van het persbericht van Giulianova, attività che abbandona definitivamente nel 1975, per dedicarsi interamente alla pittura. Alla sua prima mostra personale tenuta alla Galleria Il Polittico di Teramo nel 1961, ne sono seguite numerosissime sia in Italia che all 'estero, presso accreditate gallerie e prestigiose sedi pubbliche. Le sue opere sono conservate in autorevoli collezioni museali pubbliche e private.Il suo metodo di lavoro si è sviluppato per cicli pittorici così distribuiti nel corso degli anni:
  • 1954-1956: esordisce con un universo figurativo legato ai temi della propria terra, coniugato ai canoni della coeva poetica informale.
  • 1957-1962: esegue una serie di paesaggi che risentono di una personalissima rivisitazione del barocco.
  • 1963-1965: realizza "documenti", Primo importante ciclo di opere, di grande dimensione, eseguite a tecnica mista, composizioni di pittura e grafica testuale. Negli stessi anni l'artista porta avanti una ricerca sulla surrealtà dello spazio costellato da fantasmi, spesso con elementi suggeriti da letture di Edgar Allan Poe.
  • 1966-1968: “Ik Mostri”. Een kijkje in de tijd van een onderzoek naar de accurativiteit van de che che dal Rinascimento al Barocco con particolare attenzione a Piero della Francesca, Caravaggio, Ribera e Rembrandt.
  • 1969-1975: elabora una serie di lavori incentrati sulla surrealtà del presente e della cronaca fotografica, con una figurazione più circostanziata ed evidenza di straniamento.
  • 1976-1979: recupera pienamente la pittura per immagini, con soggetti ispirati all'angoscia dell'esistenza. Di particolare risalto sono due gruppi di quadri suggeriti dal Fascismo en dalla vicenda dei coniugi americani Julius ed Ethel Rosenberg.
  • 1980-1985: lavora intensamente a opere incentrate sulla poetica del mistero degli spazi interni e sulle suggestioni spaesanti degli specchi. È evidente il riferimento ad ambientazioni di gusto Art Nouveau, sempre collocate in un clima di silente sospensione e di attesa.
  • 1986-1988: realizza "Alcyone", Un importante ciclo di dipinti sulla vita e le opere di Gabriele d'Annunzio, eseguite in occasione del cinquantesimo anniversario della morte del Poeta.
  • 1989-1994: dipinge una serie di "Nudi"E"concerti silenziosi", Ambientati in paesaggi lacustri.
  • 1995-1999: sviluppa in questi anni un intenso ciclo di pitture di carattere sacro. Il primo dipinto Annunciazione è del 1995. Lo realizza per il VII centenario della Santa Casa di Loreto nel cui museo l'opera viene poi esposta. Successivamente per la chiesa di Sant'Andrea di Pescara lavora per due anni a un trittico di grandi dimensioni (cm 270 x 660), commissionatogli dagli Oblati di Maria Immacolata in occasion della santificazione del loro fondatore Sant'Eugenio de Mazenod.
  • 2000-2002: realizza il ciclo "Le Ossessioni", Interamente dedicato al mistero dell'universo femminile.
  • 2002-2005: dipinge il ciclo "Il mito della Fenice”.
  • 2006-2009: si interessa semper più alla natura e, attratto dal suo misterioso fascino e dalla sua mistica luce, dipinge un gruppo di quadri rappresentanti paesaggi lacustri e marini.
  • 2011-2012: realizza il ciclo "Ragazze per sempre"Ambientate nell'atmosfera romantica parigina di fine Ottocento, dipingendo un ciclo di opere sull '" amore mercenario "come tante scene di un'unica grande pièce esistenziale, una commedia tutta al femminile. Tale ciclo viene presentato inoltre nella Besharat Galerie di Barbizon Parigi e successivamente assieme ad un cospicuo nucleo di opere allestisce la "suite Falconi” (60 mq).
  • 2013-2014: nell'ambito ea conclusione dei festeggiamenti del suo genetliaco e sessantesimo di attività pittorica, principiato nel marzo 2013 negli Stati Uniti ad Atlanta con una mostra personale, l'Abruzzo gli rende omaggio, il 23 maggio 2014, nella sala appositamente predisposta del Museo d'Arte Moderna "Vittoria Colonna"Di Pescara, inaugurando lo spazio a lui dedicato, esito della mostra Antologica Una Vita per la pittura, curata da Giuseppe Bacci. Esposizione scandita in sette percorsi temporali decennali e mirabilmente presentata da Vittorio Sgarbi e Giuseppe Bacci, in un'affollatissima conferenza inaugurale introdotta dal Sindaco di Pescara Luigi Albore Mascia, da Augusto Di Luzio e da una testimonianza appassionata dell'artista. Le venti opere della numifica donazione di Gigino Falconi alla Città di Pescara sono state precedentemente selezionate attraverso una votazione popolare di oltre tremila preferenze, arricchendo e valorizzando, così, il patrimonio artistico cittadino.
  • Nel maggio 2014, nella sede del Museo Archeologico di Teramo, sono stati esposti, insieme ad altre opere della passata produzione artistica, due dipinti inediti, di grandi dimensioni, del nuovo ciclo L'Amore: le sue immagini, le sue parole, accompagnati da un prezioso libretto contenente testi poetici dell'artista e un'introduzione di Giuseppe Lisciani.

Bekijk de video: Somewhere - Anneke Van Giersbergen & Sharon Den Adel (Oktober 2020).

Загрузка...

Pin
Send
Share
Send
Send