Italiaanse artiest

Giacomo Ceruti | Barok / Genre / Portretschilder

Pin
Send
Share
Send
Send



Giacomo Antonio Melchiorre Ceruti (13 oktober 1698 - 28 augustus 1767) was een Italiaanse 'late barokschilder', actief in Noord-Italië in Milaan, Brescia en Venetië. Hij kreeg de bijnaam Pitocchetto (de kleine bedelaar) voor zijn vele schilderijen van boeren gekleed in vodden. Hij werd geboren in Milaan, maar werkte voornamelijk in Brescia. Hij is mogelijk vroeg beïnvloed door Antonio Cifrondi en / of Giacomo Todesco (Todeschini)en kreeg training van Carlo Ceresa. Terwijl hij ook nog stillevens en religieuze scènes schilderde, is Ceruti vooral bekend om zijn genrestukken, vooral van bedelaars en armen, die hij realistisch schilderde en een buitengewone waardigheid en individualiteit bezat. Carlouti besteedde bijzondere aandacht aan dit onderwerp tijdens de periode 1725-1740, en ongeveer 50 van zijn genrestukken uit deze jaren overleven.


Mira Pajes Merriman, in haar essay getiteld Comedy, Reality, and the Development of Genre Painting🎨 in Italië, merkt op dat "Over het algemeen doen zijn figuren bijna niets - ze hebben tenslotte niets te doen".
Ze beschrijft zijn schilderijen als confrontaties met:
het afval van de gemeenschap; de ontheemde en dakloze armen; de ouderen en jongeren met hun alomtegenwoordige spindels, welsprekende tekenen van hun situatieloze armoede en ongewenste arbeid; wezen in hun ordelijke, vreugdeloze gestichten die hun onbetaalde arbeid verrichten; urchins of the streets eking uit kleine munten als dragers, en ze in gokken; de zieke, verlamd en misvormd; eenzame zwervers; zelfs een vreemdeling uit Afrika - en alles in flarden en vuile lompen, bijna allemaal met ogen die ons direct aanspreken ...


Een karakteristieke schilderij is van hem Vrouw met een hond🎨 die een vrij eenvoudig onderwerp sympathiek en zonder idealisering afbeeldt. Zoals de meeste van zijn figuren, verschijnt ze voor een ongedifferentieerde donkere achtergrond; Toen Ceruti probeerde om diepe ruimte te vertegenwoordigen, waren de resultaten vaak ongemakkelijk. Zijn landschapsachtergronden lijken op podiumvlakken en worden vaak gekopieerd van gedrukte bronnen, zoals de gravures van Jacques Callot.
Het realisme dat Ceruti naar zijn genrestukken bracht, onderscheidt ook zijn portretten en stillevens, terwijl het minder duidelijk is in zijn enigszins conventionele decoratieve schilderijen voor kerken, waaronder fresco's voor de Basilica Santa Maria Assunta van Gandino en een retabel voor Santa Lucia in Padua. beperking is niet uniek voor Ceruti; de Bresciaanse schilder uit de late 16e eeuw, Giovanni Battista Moroni, stond ook bekend om expressieve portretten en saaie religieuze schilderijen. | © Wikipedia


















































Giacomo Antonio Melchiorre Ceruti, detto il Pitocchetto (Milano, 13 ottobre 1698 - Milano, 28 agosto 1767), è stato un pittore Italiano🎨, annoverato tra i più importanti esponenti del tardo barocco🎨 italiano.
Biografia
Nacque a Milano, probabilmente da quel Fabiano Ceruti che fu allievo di Cristoforo Agricola; fin dai primi anni venti del Settecento fu attivo a Brescia, città in cui si guadagnò il soprannome di «Pitocchetto»Per il genere pittorico che aveva come soggetti principali i poveri, i reietti, i vagabondi, i contadini - ik pitocchi, appunto, raffigurati in quadri a grande formato e ripresi con stile documentaristico e con uno spirito di umana empatia.
Il suo percorso artistico è parte di quel filone della "pittura di realtà", che ha in Lombardia una tradizione secolare: prima di lui grandissimi artisti come Vincenzo Foppa, la scuola bresciana intorno a Moretto e Savoldo, Caravaggio🎨, tutti avevano toccato l'argomento, ma nessuno prima del Ceruti seppe indagare con tanta spietata lucidità la verità quotidiana.
Il Ritratto del conte Giovanni Maria Fenaroli (1724, Collezione Fenaroli, Corneto) è la sua prima opera di certa attribuzione.Il 14 december 2018 sono stati presentati al Castello di Padernello due inediti ritratti del Pitocchetto.Il ritratto di "Monsieur Domenic Cerri Mozzanica" (1716) firmato dal Ceruti é ora da considerare l'opera più antica di certa attribuzione.Nel 1736 l'artista lombardo si trasferì prima a Venezia e poi a Padova, dove la sua attività per la Basilica del Santo en per altre chiese è documentata nel triennio successivo.A Padova in particolare operò per la Basilica del Santo e per altre chiese, tra cui quella di Santa Lucia presso la quale, oltre ad una pala dedicata alla santa e un Battesimo di San Giustino, sono presenti anche i Quattro Padri della Chiesa, i Quattro Evangelisti ei Quattro Santi protettori della città. Da ricordare anche la pala d'altare di Gandino (1734), gli affreschi di Palazzo Grassi a Venezia (1736) e le tele del "Ciclo di Padernello".Sulle sue produzioni artistiche per i luoghi sacri, gli influssi che ebbero le opere di Carlo Ceresa e Antonio Cifrondi sono innegabili.Dopo il soggiorno veneziano, ricevette varie commissioni pubbliche e tornò a Milano, dove è documentata la sua presenza nel triennio dal 1742 -1745, trasferendosi in seguito a Piacenza.Le commissioni ottenute in quegli anni gli diedero l'occasione di acquisire e padroneggiare strumenti stilistici e compositivi tali da consentirgli un'attività di pittore "di storia", più proficua e di più ampia risonanza, condotta parallelamente alla pratica del ritratto e della scena di genere.Tra le opere che lo resero celebre la Lavandaia🎨 (1736 circa), attualmente alla pinacoteca Tosio Martinengo di Brescia, e le molte nature morte.Intorno al 1765 dipinse il Ritratto di viandante ora conservato al Museo civico Amedeo Lia di La Spezia, il suo ciclo pittorico presso la Basilica di Santa Maria Assunta a Gandino.Nel 1882 quindici dipinti del Pitocchetto furono acquistati all'asta nel 1882 dal conte Bernardo Salvadego e custoditi tra le mura del castello, nella piccola frazione di Borgo San Giacomo (Brescia), fino alla seconda metà del Novecento.Tale ciclo, definito da Roberto Longhi, "di Padernello"è ora sparso tra la Pinacoteca Tosio Martinengo di Brescia, il Museo Lechi di Montichiari e collezioni privé. Tuttavia nel 2015 la Fondazione Castello di Padernello ha riproposto tale ciclo grazie a delle riproduzioni che danno un'idea della quadreria ottocentesca.La rivalutazione della sua figura si deve a Roberto Longhi. | © Wikipedia

Bekijk de video: CARAVAGGIO+ (Juli- 2020).

Загрузка...

Pin
Send
Share
Send
Send